protasia panidas ellada

Νομοθεσία προστασίας της πανίδας της Ελλάδας

Αναγνωστόπουλος Δημήτριος, Γεωπόνος Παν. Θεσσαλίας, dvanagnosto@yahoo.gr

1. Γενικά

Στην Ελλάδα έχουν παρθεί μια σειρά από μέτρα που κύριο σκοπό έχουν την προστασία των ζωικών ειδών. Τα μέτρα αυτά έχουν προκύψει τόσο από νομοθεσία της χώρας με διατάγματα, αποφάσεις και νόμους αλλά και από διεθνείς νομοθεσία με συμβάσεις.  Οι κανονισμοί που εφαρμόζονται στην Ελλάδα είναι οι εξής (Λεγάκις,2010):

  • Νομοθετικό διάταγμα 86/1969: Περί δασικού κώδικος.
  • Προεδρικό διάταγμα 67/1981:Περί προστασίας της αυτοφυούς χλωρίδας και άγριας πανίδας και καθορισμού διαδικασίας συντονισμού και ελέγχου της έρευνας επ’ αυτών.
  • Υπουργική απόφαση 414985/1985:Μέτρα διαχείρισης της άγριας πτηνοπανίδας.
  • Σύμβαση της Βέρνης, 1979: Για την προστασία της άγριας πανίδας και  των φυσικών οικοτόπων
  • Οδηγία 92/43/ΕΟΚ και οι μετέπειτα τροποποιήσεις :Διατήρηση των φυσικών οικοτύπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.
  • Οδηγία 79/409/ΕΟΚ και μετέπειτα τροποποιήσεις: Περί της διατήρησης των άγριων πτηνών
  • Υπουργική απόφαση 180555/442 8.9.1979: Περί καθορισμού ωφέλιμων θηραμάτων και απαγόρευση θήρας ορισμένων πτηνών απειλουμένων με πλήρη αφανισμό.
  • Σύμβαση Βόννης για τα μεταναστευτικά είδη.1979
  • Σύμβαση Βαρκελώνης: Πρωτόκολλο για τις Ειδικές Προστατευόμενες Περιοχές και τη  Βιολογική Ποικιλότητα στη Μεσόγειο.
  • CITESγια το εμπόριο των απειλουμένων ειδών, 1973- Κανονισμοί 338/97/1998, 1808/2001 και 349/2003.
  • Αλιευτικά μέτρα:
  1. ΒΔ 26.1.1954 , ΑΔ 10/95 και ΕΚ 1626/1994: Περί μεγέθους και βάρους ψαριών, καρκινοειδών και μαλακίων και απαγόρευση αλιείας ατόμων όλων των άλλων ειδών κάτω από 8 cm.
  2. ΠΔ 373/1985 για την ερασιτεχνική και αθλητική αλιεία μόνο ενός ατόμου του γένους Epinephelus.
  3. ΝΔ 420/1970: Περί απαγόρευσης αλιείας και εμπορίας χονδρού σπόγγου διαμέτρου μικρότερης των 10 cm και λεπτού σπόγγου διαμέτρου μικρότερης των 5 cm.
  4. ΠΔ 324/1994: Εκμετάλλευση κοραλλιογενών σχηματισμών άρα και μέτρων για την αλιεία κοραλλιών.
  5. ΠΔ 227/2003: Περί αλιείας οστράκων.

2. Αναλυτική παρουσίαση Νομοθεσίας και  Αξιολόγηση της

Γενικά, περίπου από την υπάρχουσα νομοθεσία προστατεύονται 733 είδη ζώων και επιπλέον 128 από εθνικούς και διεθνές καταλόγους απειλούμενων ζώων( Κόκκινο βιβλίο απειλούμενων ζώων Ελλάδας και IUCN). Ωστόσο, ανησυχητικό  είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος των ενδημικών ειδών της Ελλάδας δεν περιλαμβάνονται ούτε σε νομοθεσία ούτε σε καταλόγους. Έτσι αν θέλουμε να κάνουμε μια αξιολόγηση της νομοθεσίας στο σύνολο της θα λέγαμε τα  εξής (Λεγάκις, 2003) :

  • Η νομοθεσία δεν καλύπτει ικανοποιητικά τα απειλούμενα είδη.
  • Πεπαλαιωμένοι εθνικοί κατάλογοι.
  • Έλλειψη ενημέρωσης αρχών.
  • Έλλειψη ενημέρωσης κοινού.
  • Έλλειψη ερευνών και μελετών.

Συγκεκριμένα, παρακάτω αναφέρονται αναλυτικά οι στόχοι κάθε νομοθεσίας και η αξιολόγηση τους:

Νομοθετικό διάταγμα 86/1969

Σύμφωνα με το Άρθρο 251 για τα θηράματα του νομοθετικού διατάγματος απαγορεύεται το κυνήγι ως δραστηριότητα των εξής:

  • Από τα θηλαστικά: Σκαντζόχοιροι, νυκτερίδες, μυγαλων, ασπάλακος.
  • Από τα πτηνά: α)Μικρότερα των 17 εκατοστών. β) κύκνου, πελαργού,φοινικοπτέρου, ροδοχρόου, γερανού, κούκκου, όλων των ειδών γύπα, παντός είδους δρυοκολάτπυ, τσαλαπετεινού, όλων των ειδών κίρκου και τριόρχου, ακριδοθήρα, σίττης, αιγοθήλου, του μικρού μελανοκεφάλου γλάρου, παντός είδους χελιδονιού, του κορακιού, παντός είδους νυκτόβιων και τρυγονιού δεκοχτούρας.

 

Όσον αφορά το Άρθρο 258 περί Γενικής Απαγορεύσεως της θύρας απαγορεύεται το κυνήγι ως δραστηριότητας:

  • Υδρόβιων πουλιών, αγριοπτηνού , φασιανού, δορκάδος , αγριόγιδου.
  • Αρκούδας, λύγκα, αγριοκάτσικου, ελαφιού.

(ΦΕΚ Α:7)

Συγκεκριμένα το διάταγμα αυτό σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων (2009) περιλαμβάνει 54 θηλαστικά και 177 πουλιά.

Προεδρικό διάταγμα 67/1981

Από το συγκεκριμένο διάταγμα προστατεύονται τα εξής (Λεγάκις, 2003):

  • Κνιδόζωα.
  • Δακτυοσκώληκες
  • Μαλάκια
  • Έντομα
  • Ψάρια
  • Αμφίβια
  • Ερπετά
  • Θηλαστικά.

Συγκεκριμένα το διάταγμα αυτό σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων (2009) περιλαμβάνει 82 ασπόνδυλα και 139 ασπόνδυλα.

 

Ουσιαστικά απαγορεύεται για τα παραπάνω είδη ο φόνος, η απόπειρα φόνου, η κακοποίηση, ο τραυματισμός, η πρόκληση βλάβης, η κατοχή, η σύλληψη, η ταρίχευση, η αγορά, η πώληση, η μεταφορά, η εξαγωγή. Ωστόσο, η έρευνα και η μελέτη για τα παραπάνω είδη επιτρέπεται αλλά αν προβλέπεται να γίνει κάποια δραστηριότητα που απαγορεύεται τότε απαιτείται άδεια από το Υπ. Γεωργίας ενώ για τα ΑΕΙ απαιτείται μόνο γνωστοποίηση.

 

  • Αξιολόγηση Προεδρικού διατάγματος 67/1981

Όσον αφορά την εφαρμογή του προεδρικού διατάγματος έχουν προκύψει κάποια προβλήματα σύμφωνα με τον Λεγάκις (2003) που είναι τα ακόλουθα:

  1. Δυσνόητα λατινικά ονόματα των ειδών άρα δύσκολη απομνημόνευση και καταγραφή των απειλούμενων.
  2. Η μη εφαρμογή ποινών.
  3. Η έλλειψη ενημέρωσης των αρχών άρα άγνοια για περιπτώσεις καταπάτησης του νόμου.
  4. Η έλλειψη ενημέρωσης από το κοινό άρα περιπτώσεις παραβίασης του νόμου από άγνοια.
  5. Τα στοιχεία για τα είδη είναι παλιά.

Υπουργική απόφαση 414985/1985

Σε αυτή την περίπτωση σύμφωνα με το ‘Άρθρο 3 περί θηραμάτων της υπουργικής απόφασης δεν επιτρέπεται  η δραστηριότητα κυνηγιού όσον αφορά τα πτερωτά είδη για 23 είδη του Παραρτήματος ΙΙ/1 και για 35 είδη του Παραρτήματος ΙΙ/2.

Ακόμα, σύμφωνα με το Άρθρο 7 περί απαγορευμένων τρόπων και μέσων θήρας  απαγορεύεται  η σύλληψη, η διατήρηση σε αιχμαλωσία, η αγοραπωλησία, η κατοχή, η μεταφορά, η εισαγωγή και η εξαγωγή κάθε είδους ζωντανού πτερωτού θηράματος, με εξαίρεση από την απαγόρευση αυτή των θηραμάτων της άγριας πτηνοπανίδας που απαιτείται να παρθούν από το φυσικό τους περιβάλλον για λόγους επιστημονικής έρευνας, εκπαίδευσης, αναπληθυσμού ή αναπαραγωγής. Σε αυτή την περίπτωση περιλαμβάνονται  175 είδη του Παραρτήματος Ι αλλά και 23 είδη του Παραρτήματος ΙΙ/1 και 48 είδη του Παραρτήματος ΙΙ/2.

Επίσης, σύμφωνα με το Άρθρο 7 περί απαγορευμένων τρόπων και μέσων θήρας απαγορεύεται για τα μη θηρεύσιμα είδη που περιλαμβάνονται 173 είδη στο Παράρτημα Ι η αγοραπωλησία, η κατοχή, η ταρίχευση, η έκθεση σε κοινή θέα, η μεταφορά, η εισαγωγή ή η εξαγωγή των μη θηρεύσιμων νεκρών πτερωτών θηραμάτων ολόκληρων ή μερών ή προϊόντων τους, με εξαίρεση αυτά που έχουν χρήση επιστημονικής έρευνας, εκπαίδευσης, αναπληθυσμού ή αναπαραγωγής η μεταφέρονται σε ελεγχόμενες συνθήκες και περιοχές. Επίσης για τα είδη του Παραρτήματος ΙΙ/1 και του Παραρτήματος ΙΙ/2 απαγορεύεται η σύλληψη τους με ορισμένα μέσα .

Επιπλέον σύμφωνα με το Παράρτημα ΙΙΙ της υπουργικής απόφασης προβλέπεται κατάρτιση ολοκληρωμένων εθνικών καταλόγων αλλά και εύρεση των βιότοπων που παίζουν καθοριστικό ρόλο για τα είδη πουλιών που αναφέρονται.

Τέλος, σύμφωνα με το Άρθρο 8 της υπουργικής απόφασης απαγορεύεται δραστηριότητα του κυνηγιού και καταστροφής βιότοπων μεγάλης σημασίας για τα είδη του Παραρτήματος Ι. Κυρίως στην περίπτωση αυτή γίνονται προσπάθειες διατήρησης των ενδιαιτημάτων.

 (ΦΕΚ Β: 757/18.12.1985)

  • Αξιολόγηση Υπουργικής απόφασης 414985/1985

Όσον αφορά την εφαρμογή της υπουργικής απόφασης έχουν προκύψει κάποια προβλήματα σύμφωνα με τον Λεγάκις (2003) που είναι τα ακόλουθα:

  1. Η έλλειψη ενημέρωσης των αρχών άρα άγνοια για περιπτώσεις καταπάτησης του νόμου.
  2. Η έλλειψη ενημέρωσης από το κοινό άρα περιπτώσεις παραβίασης του νόμου από άγνοια.
  3. Τα στοιχεία για τα είδη είναι παλιά και μη ολοκληρωμένοι κατάλογοι κάτι το οποίο προβλέπεται από το Παράρτημα III.

Σύμβαση της Βέρνης

Σκοπός της σύμβασης είναι η διατήρηση της χλωρίδας και της πανίδας και ιδιαίτερα των ειδών που απειλούνται δι’ αφανισμού ή είναι ευπαθή. Ακόμη μέσα στους στόχους είναι και η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κοινού για θέματα που αφορούν την διατήρηση της άγριας ζωής.

Γενικά η σύμβαση της Βέρνης περιλαμβάνει πάρα πολλά είδη που ανήκουν στις παρακάτω ομάδες:

  • Δακτυλιοσκώληκες
  • Μαλάκια
  • Καρκινοειδή
  • Έντομα
  • Ψάρια
  • Αμφίβια
  • Ερπετά
  • Πτηνά
  • Θηλαστικά

Τα είδη αυτά καταγράφονται σε δύο διαφορετικά παραρτήματα, στο Παράρτημα II και ΙΙΙ της σύμβασης.

Συγκεκριμένα η σύμβαση αυτή σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων (2009) περιλαμβάνει 560 σπονδυλωτά και 25 ασπόνδυλα.

Σύμφωνα με το Άρθρο 4 της σύμβασης θεσπίζονται κανόνες για την διατήρηση οικοτόπων από είδη των ομάδων που προαναφέρθηκαν. Στο Άρθρο 5 αναφέρεται ότι απαγορεύεται οποιαδήποτε πρόθεση σύλληψης, κατοχής(νεκρών , ζωντανών και τμημάτων) ή θανάτωσης. Ακόμη, οποιαδήποτε διαταραχή στην πανίδα κατά την περίοδο αναπαραγωγής ή κατοχή και καταστροφή ωών. Αυτοί οι κανονισμοί είναι συγκεκριμένοι κυρίως για τα είδη του Παραρτήματος II.

Στο Άρθρο 7 καθορίζονται κανόνες για διατήρηση των ειδών που ανόικουν στο Παράρτημα ΙΙΙ. Ειδικά θεσπίζονται εποχιακές και τοπικές απαγορεύσεις. Ακόμα αν είναι απαραίτητο θεσπίζονται κανόνες αναστολής εμπορίας ζωντανών, νεκρών ειδών ή τμημάτων τους.

Τέλος, το Άρθρο 10 συμπεριλαμβάνει ειδικό καθορισμό για τα αποδημητικά είδη ώστε να διατηρηθούν στις ήδη υπάρχουσες γεωγραφικές τους τοποθεσίες.

(ΦΕΚ 32/Α/83)

ØΑξιολόγηση Σύμβαση της Βέρνης

Όσον αφορά την εφαρμογή της σύμβασης της Βέρνης έχουν προκύψει κάποια προβλήματα σύμφωνα με τον Λεγάκις (2003) που είναι τα ακόλουθα:

  1. Δυσνόητα λατινικά ονόματα των ειδών άρα δύσκολη απομνημόνευση και καταγραφή των απειλούμενων.
  2. Η έλλειψη ενημέρωσης των αρχών άρα άγνοια για περιπτώσεις καταπάτησης του νόμου.
  3. Η έλλειψη ενημέρωσης από το κοινό άρα περιπτώσεις παραβίασης του νόμου από άγνοια.
  4. Έλλειψη μελετών και ερευνών για εφαρμογή των δράσεων της σύμβασης.

Οδηγία 92/43/ΕΟΚ

Σκοπός της οδηγίας είναι η διατήρηση της χλωρίδας και της πανίδας. Περιλαμβάνει την προστασία των φυσικών οικοτόπων, των οικοτόπων των ειδών αλλά και των ειδών κοινοτικού ενδιαφέροντος. Είδη κοινοτικού ενδιαφέροντος σύμφωνα με την οδηγία είναι είδη σπάνια, απειλούμενα, ενδημικά και ευπρόσβλητα. Τα είδη αυτά είναι συγκεντρωμένα σε 3 παραρτήματα στην οδηγία, παράρτημα I, IV και V.

Συγκεκριμένα η οδηγία αυτή σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων (2009) περιλαμβάνει 138 σπονδυλωτά πλην πτηνών και 32 ασπόνδυλα.

Για τα είδη του Παραρτήματος II σύμφωνα με το Άρθρο 3 ορίζονται πρώτα  ειδικές περιοχές προστασίας (δίκτυο Natura 2000).

Για τα είδη του Παραρτήματος IV σύμφωνα με το Άρθρο 12 απαγορεύεται η σύλληψη, αιχμαλωσία, φόνος, η μεταφορά, πώληση και οποιαδήποτε διακίνηση καθώς και οποιοιδήποτε διαταραχή σε περιόδους αναπαραγωγής, διαχείμασης και ανάπτυξης όπως και η καταστροφή ή κατοχή ωών.

Η διατήρηση των ειδών του Παραρτήματος V σύμφωνα με το Άρθρο 14  εξαρτάται από τα μέτρα διατήρησης που θα παρθούν καθώς και από τις ρυθμίσεις των εκμεταλλεύσεων.

  • Αξιολόγηση Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ

Όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας έχουν προκύψει κάποια προβλήματα σύμφωνα με τον Λεγάκις (2003) που είναι τα ακόλουθα:

  1. Τα μέτρα προστασίας και διατήρησης των ειδών δεν είναι αυστηρά.
  2. Δεν έχει γίνει επαρκής εφαρμογή της οδηγίας όσον αφορά την θέσπιση των περιοχών του δικτύου Natura 2000.

 

(Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 206. 1992)

Οδηγία 79/409/ΕΟΚ

Σκοπός της οδηγίας σύμφωνα με το Άρθρο 1 είναι να διατηρηθούν όλα τα άγρια είδη πουλιών που βρίσκονται σε περιοχές της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε κατάλογος με είδη πουλιών που βρίσκονται στην κοινότητα χωρίς σ’ αυτόν τον κατάλογο να περιλαμβάνονται εισαχθέντα είδη από χώρες εκτός της κοινότητας.

Συγκεκριμένα η οδηγία αυτή σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων (2009) περιλαμβάνει 187 πουλιά.

Σύμφωνα με το Άρθρο 5 απαγορεύεται ο φόνος, η πώληση, η μεταφορά και η διακίνηση νεκρού ή ζωντανού είδους ή οποιοδήποτε τμήματος του. Μέσα στην οδηγία περιλαμβάνονται και μέτρα προστασίας των ενδιαιτημάτων των ειδών. Ακόμη μέσα στην οδηγία προβλέπεται και απαγόρευση οποιαδήποτε διαταραχής σε περίοδο αναπαραγωγής, διαχείμασης και ανάπτυξης όπως και η καταστροφή ή κατοχή ωών.

Ωστόσο, υπάρχουν και εξαιρέσεις εφαρμογής των κανόνων που μπορεί να καταστήστουν εφικτό το κυνήγι και την εμπορία των άγριων πουλιών του καταλόγου.

(Ευρωπαϊκή Επιτροπή,2008)

  • Αξιολόγηση Οδηγία 79/409/ΕΟΚ: Οι κανόνες της οδηγίας δεν εφαρμόζονται μέχρι στιγμής σε μεγάλο βαθμό λόγω έλλειψης ενημέρωσης από τις αρχές αλλά και από το κοινό (Λεγάκις.2003).

Σύμβαση Βόννης

Σύμφωνα με το Άρθρο 1 της σύμβασης σκοπός είναι η προστασία και  η διατήρηση των αποδημητικών ειδών της άγριας πανίδας. Κυρίως τα είδη ανήκουν σε ομάδες πτηνών και θηλαστικών όπως νυχτερίδες, φώκιες και κητώδη. Τα είδη που περιλαμβάνονται στην σύμβαση  χωρίζονται στο Παράρτημα Ι αν είναι κινδυνεύοντα ή στο Παράρτημα II αν είναι σε μη ευνοϊκή κατάσταση.

Συγκεκριμένα η σύμβαση αυτή σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων (2009) περιλαμβάνει 186 σπονδυλωτά.

Το Άρθρο 2 αναφέρει ότι για τα είδη του Παραρτήματος I απαιτούνται ενημέρωση στο κοινό και προσπάθειες προστασίας ενώ για τα είδη του Παραρτήματος II διαχείριση και διατήρηση με συμβάσεις μεταξύ των κρατών.

Το Άρθρο 3 περιλαμβάνει του κανόνες για τα κινδυνεύοντα είδη που είναι διατήρηση και αποκατάσταση των οικοτύπων των αποδημητικών ειδών, απαγόρευση οποιασδήποτε δραστηριότητας που να επηρεάζει την εγκατάσταση των ειδών, περιορισμός εισαγωγής άλλων ειδών που ίσως επηρεάσουν κινδυνεύοντα είδη. Ακόμα, λαμβάνονται μέτρα που απαγορεύουν την απόληψη εκτός αν αυτή γίνεται για επιστημονικούς σκοπούς ή για την αναπαραγωγή και διατήρηση του είδους .

Το Άρθρο 4 περιλαμβάνει κανόνες για τα είδη που δεν είναι σε ευνοϊκή κατάσταση. Κυρίως τα μέτρα αναφέρονται σε σύναψη συμφωνιών μεταξύ των χωρών για είδη που μεταναστεύουν.

  • Αξιολόγηση Σύμβαση Βόννης: Δεν έχει θεσπιστεί  πρωτόκολλο ακόμα στην χώρα μας.

(ΦΕΚ Α: 106. 1999)

Σύμβαση Βαρκελώνης

Η σύμβαση σύμφωνα με το άρθρο 1 περιλαμβάνει μέτρα διατήρησης και προστασίας της Μεσόγειου Θάλασσας από ρύπανση. Σύμφωνα με το άρθρο 9Β (με νέες τροποποιήσεις άρθρο 10) μέσα στους σκοπούς της σύμβασης είναι και η διατήρηση της βιολογικής ποικιλότητας δηλαδή της χλωρίδας και της πανίδας όσον αφορά ελαττωμένα ή απειλούμενα ή κινδυνεύοντα είδη αλλά ακόμα και τους οικοτόπους τους. Ουσιαστικά περιλαμβάνονται μέτρα όπου αγορεύεται ο φόνος, η κατοχή , η διακίνηση και η εμπορία κινδυνεύοντων ειδών καθώς και οποιαδήποτε διατάραξη σε διαστήματα αναπαραγωγής, εκκόλαψης, διαχείμασης, μετανάστευσης και βιολογικού στρές. Όσον αφορά τα είδη που ελέγχονται ή διατηρούνται σε όχι επικίνδυνους πληθυσμούς λαμβάνονται μέτρα διατήρησης τους.

  • Αξιολόγηση σύμβασης Βαρκελώνης: Στην χώρα μας δεν έχει εγκριθεί ακόμα πρωτόκολλο και έτσι δεν εφαρμόζονται τα μέτρα.

(ΦΕΚ Α: 144. 2002)

 

Σύμβαση CITES

Η σύμβαση αυτή σκοπό έχει την ρύθμιση του εμπορίου ειδών ώστε να υπάρχει διατήρηση της χλωρίδας και της πανίδας. Έχουν θεσπιστεί για τον σκοπό αυτό κανόνες μεταξύ κρατών που αφορούν διακίνηση και εμπορία ειδών( ζωντανά, νεκρά ή και τμήματα τους)  που απειλούνται. Τα είδη αυτά κατατάσσονται σε δύο κατηγορίες ανάλογα αν είναι κυνδινεύον ή απειλούμενο το είδος( Παράρτημα I και ΙΙ) .Ακόμα, σε κάποιες χώρες έχει προκύψει και Παράρτημα III που αφορά την προστασία και την διατήρηση ενδημικών ειδών. Ακόμη, η κάθε χώρα-μέρος της σύμβασης μπορεί ανάλογα με την κατάσταση που είναι η βιοποικιλότητας της να πάρει πιο αυστηρά μέτρα.  Τέλος, οποιαδήποτε αδειοδότηση για εμπορία και διακίνηση των ειδών που περιλαμβάνει η σύμβαση την χορηγεί αρμόδια υπηρεσία-αρχή CITES κάθε χώρας(ΥΠΕΚΑ).

Σύμφωνα με τον Λεγάκις(2003) τα είδη που περιλαμβάνονται στην σύμβαση ανήκουν στις ομάδες:

  • Κνιδόζωα.
  • Δακτυλιοσκώληκες
  • Έντομα
  • Ψάρια
  • Ερπετά
  • Πτηνά
  • Θηλαστικά.

Συγκεκριμένα η σύμβαση αυτή σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων (2009) περιλαμβάνει 97 σπονδυλωτά και 21 ασπόνδυλα για την Ελλάδα.

  • Αξιολόγηση σύμβασης CITES

Όσον αφορά την εφαρμογή της σύμβασης έχουν προκύψει κάποια προβλήματα σύμφωνα με τον Λεγάκις (2003) που είναι τα ακόλουθα:

  1. Η έλλειψη ενημέρωσης των αρχών άρα άγνοια για περιπτώσεις καταπάτησης του νόμου.
  2. Η έλλειψη ενημέρωσης από το κοινό άρα περιπτώσεις παραβίασης του νόμου από άγνοια.
  3. Πολύπλοκο σύστημα εφαρμογής της σύμβασης.
  4. Δεν εφαρμόζονται πλήρως οι κανονισμοί της σύμβασης.
  5. Ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν παραδείγματα αποτυχίας εφαρμογής της σύμβασης λόγω εμπορικών συμφερόντων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εμπορία του ερυθρού τόνου από το σπάνιο είδος της πολικής αρκούδας αφού μόλις 20 κράτη μέρη από τα 120 ψήφισαν υπέρ της απαγόρευσης της εμπορίας του (www.econews.gr).
  6. Τέλος για την υιοθέτηση μιας πρότασης πρέπει να υπάρχει μια πλειοψηφία των από τα δύο τρίτα των καρτών-μερών, κάτι το οποίο δεν είναι εύκολο σε αρκετές περιπτώσεις (www.econews.gr).

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1.Econews. 2010.Σύμβαση CITES: αποτυχία για τη λήψη μέτρων κατά της εμπορίας σπάνιων ειδών. (www.econews.gr)

2.Ευρωπαϊκή Επιτροπή. 2008. Έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα βάσει της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.

3.Λεγάκις Α.(2010).Απειλούμενα, προστατευόμενα και ενδημικά είδη ζώων της Ελλάδας. Ζωολογικό Μουσείο, Παν. Αθηνών,139σελ.

4.ΛεγάκιςΑ.&ΜαραγκούΠ. (επιμ.)(2009).Το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας. Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία

5.Λεγάκις Α. (2003).Αξιολόγηση της εφαρμογής της νομοθεσίας για τη βιοποικιλότητα στην Ελλάδα. Διεθνές Συνέδριο <<Δίκαιο & Προστασία της Φύσης>>. Αθήνα. 5-6.12.2003

6.ΥΠΕΚΑ. Σύμβαση για το Διεθνές Εμπόριο των Απειλούμενων με Εξαφάνιση ειδών της άγριας πανίδας και χλωρίδας. Πρόσβαση Μάιο 2011. (http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=534)

7.Σύμβαση Βαρκελώνης .(ΦΕΚ Α: 144. 2002)

8.Σύμβαση Βόννης (ΦΕΚ Α: 106. 1999)

9.Νομοθετικό διάταγμα 86/1969, (ΦΕΚ Α: 4) : Δασικός Κώδιξ

10.Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας. (Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 206 της 22/07/1992 σ. 0007 – 0050)

11.Σύμβαση της Βέρνης Ν.1135 (ΦΕΚ 32/Α/83)

12.Υπουργική Απόφαση 414985/1985 Μέτρα διαχείρισης της άγριας πτηνοπανίδας. (ΦΕΚ : 757/18.12.1985)